Meditatie januari 2019

En de engel zei tegen Lot:

bijbel “Vlucht, uw leven is in gevaar!

Kijk niet om en sta nergens in de vallei stil.”

(Genesis 19: 17)

 

LAAT ACHTER!

 

Net over de drempel van het nieuwe jaar schrijf ik deze meditatie. De woorden van Marc Marie Huijbregts uit de oudejaarsconference zitten nog vers in het geheugen. Zijn centrale boodschap was in mijn eigen woorden: “Laat los wat je niet mee wilt nemen naar 2019, laat het achter in 2018.” Daarbij voegen zich de woorden van het lied van Stef Bos over Lot[1].

 

En als ik nu omkijk / Ben ik verloren
Maar iets houdt me tegen / Om verder te gaan
 

Al vind ik niet meer / Dan ruines en spoken
Het laat me niet los

 

In het verhaal van Lot moest hij de stad Sodom echt achterlaten, en hij moest niet omkijken. Dat was lastig, het laat hem niet los, zoals Stef Bos treffend verwoord. Het is lastig om niet terug te blijven verlangen naar wat was, ook al weet je dat het niet goed was. Sodom staat symbool voor het kwaad, voor losbandigheid en hebzucht. Het was een stad waar egoïsme regeerde  en mensen deden waar ze zin in hadden. Lot weet eigenlijk wel dat hij daar weg moet, dat hij het egoïsme, het eigenbelang los moest laten. Het is een doodlopende weg, die weg van Sodom. Toch blijft het lastig te vertrekken. Dat kennen we misschien wel, iets waarvan we weten dat we het achter ons moeten laten. Waarvan we weten dat het slecht voor ons is en het ons in problemen brengt. Toch is het lastig om dat achter te laten in 2018. Voor de hand liggend voorbeeld is roken, iedereen weet hoe slecht is, maar probeer maar eens te stoppen. Maar ook minder zichtbare gewoontes zoals het uitstellen van vervelende klusjes tot het echt niet meer anders kan. Of veel te lang gamen of je sociale media bijwerken in plaats van huiswerk of het huishouden. Je weet dat je er later een keer spijt van krijgt en toch doe je het steeds weer.

Er aan vast houden heeft geen zin en toch doen we het. De woorden van de engel gelden ook voor ons. Hij zegt tegen Lot: “Ren! Vlucht naar de bergen!” Voor ons betekent dat: “Ga, doe het vanaf nu anders, laat de oude slechte gewoonte achter je! Vlucht voordat je er echt problemen door krijgt!

 

Dat is  makkelijker geschreven dan gedaan, want de laatste hand aan dit stukje leg ik ook op de morgen na de deadline….. Toch schrijf ik die woorden van de engel voor u en voor mezelf nog een keer: Laat het achter je, kijk niet om. Houd niet vast aan je oude gewoontes, maar ga op weg naar een nieuwe toekomst! Daar ligt het leven.

Dan volgt er nog een prachtig veelzeggend gesprekje. Lot wil wel, maar hij is ook bang het niet te halen. Hij zegt: “ Die bergen zijn me te ver, dat haal ik niet. Laat mij toch naar Zoar gaan dat is dichterbij.” De engel staat dat toe, die komt hem daarin tegemoet. Daarin zie ik iets van Gods aard, van Zijn karakter terug. God weet wat Hij van ons kan verwachten. Hij houdt daar rekening mee. Hij vraagt niet te veel van ons, maar Hij wil wel dat we op pad gaan. Laat dus maar achter wat in 2018 hoort en ga op weg 2019 in. Ga met God en Hij zal met je zijn.

ds. Wouter van Wingerden

 



[1] Van de DVD: Een Ander Licht uit 2009. De NCRV had hem gevraagd om een aantal liedjes te schrijven over Bijbelse personages. Als onderwerp voor de meditaties van de afgelopen periode en voor de komende tijd kies ik uit de onderwerpen van deze liedjes al volg ik niet altijd de invalshoek van Stef Bos, deze liedjes geven me wel de aanleiding om verder te denken.